မင္းသမီးေလးရဲ႕အိမ္မက္
………………………………………
အပိုင္း(17)
ညကအိမ္မက္မက္သျဖင့္ စိတ္ထဲတြင္
ခုေနေတာ့သည္ အိမ္မက္ထဲတြင္ သူကို
ေသေနတဲ႔ ပုံစံျမင္ရေတာ့သည္။ သူမ
သူကို စိုးရိမ္းေနမိသည္။ မနက္ကတည္း
ကအလုပ္သာ လုပ္ေနရသည္ သူကိုသူမ
တစ္ေနကုန္ မေတြ႕ရပါ ကုမၼဏီကလည္
မလာေခ်။ မေန့ကေတာင္ အိမ္သို့ေရာက္
လာေသးသည္ ဒီေန့ အိမ္မက္မေကာင္း
ဘူးဆိုမွ ဒီေန့သူကိုလုံးဝ မေတြ႕ရပါ
ဘယ္ေတြသြားျပီ ဘာေတြလုပ္မွန္းလည္
သူမမသိပါ ဒီေန့တစ္ေနလုံးသူမမေပ်ာ္
နိုင္ဘဲရွိေနေတာ့သည္ ခါတိုင္းဆိုသူမနွင့္
တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုနွင့္ ရန္ျဖစ္ေနတတ္
သည္ အခုေတာ့ သူမမိႈင္ေနမိေတာ့သည္။
ဌာနကလူေတြလည္ သူအလုပ္နွင့္သူရႈပ္
ေနျကေတာ့သည္ သူမလည္မည္သူနဲမွ
စကားမေျပာခ်င္ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္တြင္ ကုမၸဏီေရွ႔၌ သူ
ကား ရပ္ထားေလးေတာ့သည္။ သူမဝမ္း
သာသြားေတာ့သည္။
"ဟင္ ဘီလူးရဲ႕ကားပါလား "
ကားနားသို့ သူမသြားလိုက္ျပီ ကားကို
ျကည့္လိုက္ရာ မည္သူမ်ွမရွိ ကားတံခါး
ကို ဆြဲျကည့္ရာ ကားတံခါးက အလြယ္
တကူပြင့္သြားေတာ့သည္။
"ဘီလူးကိုစရမယ္ ကားထဲကေန ေစာင့္
ေနလိုက္မယ္ ျပီရင္အိမ္ျပန္ပိုခိုင္းမယ္"
ကားထဲကိုဝင္လိုက္သည္ အေနာက္ခန္း
ကေန ပုန္းေနမယ္ဟုသူမေတြးလိုက္
ေတာ့သည္။ သူမကသာေစာင့္ေနသည္
သူကေတာ့ေပၚမလာခဲ႔ေတာ့ပါ။
"ဘီလူးကလည္ျကာလိုက္တာ ဘယ္ေတြ
သြားေနမွန္းမသိဘူး"
ညေနငါးနာရီထိုးေနျပီမို့ ကုမၸဏီ ထဲက
လူေတြလည္ ျပန္ကုန္ျကတာလူလည္
မရွိသေလာက္ျဖစ္လာေတာ့ သည္။ သူမ
လည္ေစာင့္ရင္းနွင့္ ကားေနာက္ခန္းတြင္
အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။ အခ်ိန္အေတာ္
အျကာ သူမအိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။
ေနထက္ညခုနာရီခန့္တြင္ ပဲခူးကိုအ
လုပ္ကိစၥနွင့္ သြားရန္ကားေပၚသို တတ္
လိုက္ကား ကားကို အိမ္မွေမာင္းထြက္
လားေတာ့သည္။ မနက္ကိုေရာက္ေအာင္
ေမာင္းရမယ္ ျဖစ္သျဖင့္ ကားကိုဆီပါ ျဖည့္
လိုက္ေတာ့သည္။ ရုတ္တရပ္ဖုန္းဝင္
လာခဲ႔သည္။ ကားကို ဆီဆိုင္မွ ေမာင္း
ထြက္လာျပီ ဖုန္းကိုကိုင္လိုက္ေတာ့
သည္။
"ေအး သက္မင္းေျပာ"
"မင္အခုဘယ္မွာလဲ လမ္းမွာ ငါအေရးျကီး
ကိစၥရွိလို ပဲခူးသြားမလို့"
"ရန္ကုန္ကေနထြက္သြားျပီလား"
"ဟင္အင္း မေက်ာ္ေသဘူး ေနာက္တစ္
နာရီ ခြဲေလာက္ဆို ထြက္ျပီထင္တယ္"
"ေအးကြာ ငါေျပာရမွာလဲ အားနားတယ္
ဒါနဲ ငါညီမကိုေတြမိလား"
"မေတြ႕မိဘူးဟ ဒီေန့တစ္ေနလုံးမေတြ႕
မိတာ ဘာျဖစ္လိုလဲဟ"
"မေတြ႕ဘူးဆိုေတာ့ ထားလိုက္ေတာ့
ဟာ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ဒါဆိုဒါဘဲေနာ္ ေန
ထက္ ငါဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္"
သက္မင္းက ရုတ္တရပ္ ဝန္းကိုေမးသျဖင့္
သူအံျသသြားေတာ့သည္။သူမဘာျဖစ္ေန
ျပီလည္ဟု သူစိုးရိမ္းသြားေတာ့သည္။
ေဒၚမ်ိဳးမမက
"ဒီေကာင္းမေလးေတာ့ ဘယ္ေတြ
ေလ်ွာက္သြားေနမွန္းကိုမသိဘူး"
"သားလည္ လိုက္ေမးျပီျပီ အေမဘယ္မွ
မေတြ႕ဘူး ျဖစ္ေနတယ္"
အေမျဖစ္သူက
"နင္သူအေျကာင္းမသိဘူးလား ရူးသလို
လိုေပါသလိုနဲ သူမ်ားကလိမ္ေခၚသြားျပီ
တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ အမယ္ေလးးးးးးး ဒုကၡေတာ့ေရာက္ေတာ့မွာဘဲေအ့"
အေဖျဖစ္သူကပါ
"ေတာ္စမ္းဟာ နင္ကလဲငါ သမီးေလးကို
ငါယုံတယ္ သူအိမ္ျပန္လာမွာ"
"ျပန္လာမယ္ အခုဘယ္အခ်ိန္ရွိေနျပီလဲ"
သက္မင္းက
"သားအျပစ္ေတြပါအေမနဲအေဖတို့ရယ္
သား သူကိုတစ္ေယာက္တည္းျပန္ခိုင္း
လိုက္မိတယ္ သားမေကာင္းတာပါအေမ
ရယ္ သားေတာင္းပန္းပါတယ္ "
သက္မင္းကပါ ေျပာေျပာျပီငိုေတာ့သည္။
အေဖျဖစ္သူက
"သား ငါတို့ကုမၸဏီနားမွာသြားရွာျက
ရေအာင္"
"ဟုတ္ကဲ႔အေဖ "
အေဖျဖစ္သူက
"နင္တို့အိမ္မွာဘဲေစာင့္ေန ျပန္ေရာက္
လာရင္ဖုန္းဆက္ျက ငါတို့သြားရွာအုံးမယ္"
ေဒၚမ်ိဳးမမက
"ေအးပါေတာ္ ေတြးေအာင္လည္ရွာလာ
ျကဦးေနာ္"
"မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ေတာ့ရွာျကရမွာဘဲ"
သက္မင္းနွင့္ဦးေက်ာ္တို့ အိမ္မွထြက္လာ
ျကေတာ့သည္။အိမ္၌ေဒၚမ်ိဳးမမနွင့္သရ
ဖီတို့က အိမ္၌ စိုးရိမ္စြာနွင့္ေစာင့္ေနျက
ေတာ့သည္။
သက္မင္းကားကို အေတာ္ျကာေမာင္းလာ
ေတာ့သည္။ ရန္ကုန္ကေနထြက္လာရာ
ညကိုးနာရီရွိျပီ ျဖစ္ေတာ႔သည္။ ဒီလိုနွင့္
သူဆက္ေမာင္းလာခဲ႔ေတာ့သည္။ ေနာက္
နွင့္ ညည္းသံ ကိုသူျကားရေတာ့သည္။
သူကားေမာင္းေနရင္း သူလန့္သြားသည္။
ကားကိုလမ္းေဘးရပ္လိုက္ျပီ အေနာက္
ကို ဖုန္းမီျဖင့္ျကည့္လိုက္သည္။
"အမယ္ေလးးးဟ ဒီငတိမဘယ္ကတည္း
က ငါကားေပၚေရာက္ေနပါလိမ့္ အမယ္
အမယ္ လိမ့္ပိတ္ျပီ အိပ္ေနတယ္ ဒုကၡပါ
ဘဲ ဒီေကာင္မေလးေတာ့ သူအိမ္ကေတာ့
စိတ္ပူေနေတာ့မွာဘဲ မျဖစ္ေသးဘူး ငါ
သက္မင္းဆီ ဖုန္းဆက္မွျဖစ္မယ္ ဟူးးးး"
သူဖုန္းကိုသက္မင္းဆီသို့ ဖုန္းေခၚလိုက္
ေတာ့သည္။
"ဟဲလို သက္မင္း မင္အခုဘယ္မွာလဲ"
"လမ္းမွာ"
"ဝန္းေပ်ာက္လိုလိုက္ရွာေနတာလား"
"ဟုတ္တယ္ဟ ဆယ္နာရီထိုးေတာ့မယ္
အခု ရွာမေတြ႕ေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္"
"ရွာမေနနဲေတာ့ အိမ္ျပန္လိုက္ေတာ့မင္း"
"ဘာျဖစ္လိုမင္း ဝန္းေလးကိုေတြျပီလား"
"ငါမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး သူ ဘယ္ က
တည္းက ငါကားေပၚမွာဝင္အိပ္ေနလဲမသိ
ဘူး ငါအခုမွအသံျကားလို အေနာက္လွည့္
ျကည့္မွ သူပါလာမွန္းသိတာ"
"ဘာ မင္းကားေပၚသူ ေသလိုက္ပါေတာ့
ကြာ ဒီကေလးမေတာ့ ငါမွာေတာ့ရွာလိုက္
ရတာ သူကိုနိူးလိုက္ေနထက္ ငါေအာ္ဦး
မယ္"
"ေအာ္မေနနဲေတာ့ ထားလိုက္ေတာ့ ငါ
လည္ ငါဘဲ ငါကားမွာ သူပါလားတာ သတိ
မထားမိလိုက္ဘူး ကိုယ္အလုပ္နဲကိုယ္ရႈပ္
ေနေတာ့ "
"နင္အခုဘယ္မွလဲေနထက္"
"အေဝးေျပးလမ္းမွာ ေဝါကိုေရာက္ေနျပီ
ေတာ့မယ္ထင္တယ္"
"ဟာ အဲဒါမွဒုကၡ မင္းကိုအားနားလိုက္
ကြာ မင္းကို ဒုကၡေပးသလိုျဖစ္ေနျပီ"
"ရပါတယ္ကြာ ငါသူကိုေခၚသြားလိုက္
ေတာ့မယ္ မင္းတို့စိတ္မပူပါနဲ ငါကိုယုံ
တယ္မွတ္လား"
"ငါမင္းကိုယုံပါတယ္ကြာ သူကိုဘဲမယုံ
တာ သူကတစ္လြဲလုပ္လို မင္းအလုပ္
ေကာင္းေကာင္းလုပ္လိုရပါမလား"
"ဘယ္တတ္နိုင္မလဲဟာ ျပန္လွည့္ျပီသူ
ကို ျပန္ပို့ဖို့ဆိုတာမွမျဖစ္နိုင္ဘဲ အရႈပ္ထုပ္
ကို ပဲခူးထိသယ္သြားရေတာ့မွာေပါ့ မင္းမိ
ဘေတြကိုလည္ စိတ္မပူနဲလိုေျပာလိုက္ဦး
ငါ ညီမလို သေဘာထားျပီေခၚသြားမွာပါ"
"ေအးပါကြာ ေက်းဇူးဘဲေနထက္ သူနိုး
လာရင္ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ခိုင္းလိုက္ပါ"
"ေအးေအး ဒါဆို ဒါဘဲကြာ ငါပဲခူးကို ညဥ့္
နက္မွေရာက္ေနလိမ့္မယ္ သြားျပီ"
"ေအးေအး သတိထားေမာင္းဦး"
"ေအးပါကြာ"
သုဖုန္းကို ခ်လိုက္ျပီ သူမကို တစ္ခ်က္
လွည့္ျကည့္ကာ ျပဳံးျပီ
"ဒီေကာင္းမေလးေတာ့ တတ္လည္ တတ္
နိုင္တယ္"
သူကားကို ဆက္ေမာင္းလိုက္ေတာ့သည္။
အခ်ိန္အေတာ္အျကာ ေမာင္းလာခဲ႔ျပီ
လမ္းကလည္ မီးမရွိသျဖင့္ ေမာင္းလြန္
ေနေတာ့သည္ သူကားမီးနွင့္ သူကားတစ္
စီးသာအေဝးေျပး လမ္းတြင္ေမာင္းလာေန
ရာ လမ္း၌ကုကၠိဳပင္ျကီး တစ္ပင္ေအာက္
တြင္ သူသုံးေယာက္က လမ္းတြင္ ကား
ကို ပိတ္ရပ္ကာ ေစာင့္ေနေတာ့သည္။ သူ
လည္ တိုက္မိမွာ စိုးသျဖင့္ ကားကိုရပ္
လိုက္သည္။ ကားမွန္ကို ဖြင့္ျပီ
"ေသခ်င္လိုလား ခင္ဗ်ားတို့ လမ္းပိတ္ရပ္
ေနျကတာ"
ထိုလူသုံးေယာက္ကို သူေဒါသထြက္သြာ
သည္တစ္ေယာက္က သူကို ကားတံခါးဖြင့္ ကာဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ သူက အျပင္သို့
ေရာက္လာျပီ
"ခင္းဗ်ာတို့ ဘာလုပ္တာလဲ ဓါးျပတိုက္ေန
တာလားဟမ္"
သူတို့က ရီေတာ့သည္။
"ဟားးးးးဟားးးးးဟားးးး"
"ဘာရီေနျကတာလဲ"
ေမွာင္ေနသျဖင့္ မ်က္နွာလည္ သူသိပ္
မျမင္ရပါ တစ္ေယာက္က ေျပးလာျပီ
ကပ္ဒုတ္နွင့္ သူ၏ေခါင္းကို ရိုက္ေတာ့
သည္ သူေျမေပၚသို့ လဲက်သြားေတာ့
သည္။ ထိုလူက
"မင္းကိုသတ္ဖို့ ငါတို့ဒီမွာ ေစာင့္ေနျက
တာရွင္းလာ း"
"ဘာ"
သူအားယူျပီ ျပန္ထလိုက္ျပီ ထိုေျပာသူကို
သူျပန္ထိုးေတာ့သည္ ရပ္ျကည့္ေနသူ
နွစ္ေယာက္ကာ ပါဝင္လာျပီ ကပ္ဒုတ္ေတြ
နွင့္ သူကို ဝိုင္းရိုက္ျကေတာ့သည္ သူ
လည္ ေရွာင္ျပီ ျပန္ထိုးေပ့မဲ႕ သုံေယာက္
တစ္ေယာက္ မို့ သူမနိုင္ဘဲရွိေနသည္
ထို လူသုံးေယာက္ကလဲ သူကို ဝိုင္းရိုက္
ျကရာ ေျမျပင္၌ ေသြးသံရဲရဲျဖင့္ လဲက်ေန
လ်ွက္ရွိေတာ့သည္။ တစ္ေယာက္က
"ဒီေကာင္ ကို အဆုံးစီရင္ လိုက္ရမလား"
"မလုပ္နဲ ဒီအတိုင္းထား ထားလိုက္ေတာ့
ဒီအတိုင္းထားလည္ သူေသမွာဘဲ လာ
ကယ္ရင္လည္ ဒီေကာင္ကို မမီေတာ့ဘူး
ကားကိုသာ လမ္းေဘးခ်ေမာင္း ျပီရင္ မီးရိႈ႕လိုက္ကားေမာက္ျပီ ေသတဲ႔ ပုံစံမ်ိဳး
ဖန္တီးလိုက္ ဒီမွသိပ္ျကာျကာေနလို မ
ေကာင္းဘူး အေဝးေျပးလမ္းဆိုေတာ့
ကားအသြားအလာရွိတယ္ ျမန္ျမန္လုပ္
သူကို ငါတို့နွစ္ေယာက္မမယ္ အပင္
ေနာက္ပစ္ခ်လိုက္မယ္ ကားကိုမင္းက လမ္းေဘးေမာင္းခ်ျပီ ဓါတ္ဆီသြန္ျပီ မီရိႈ႕လိုက္"
"ေအးေအး"
တစ္ေယာက္က ကားေပၚတတ္လိုက္
သည္ သူက လက္ျပကာ ကားကို မေမာင္း
ဖို့
"မလုပ္နဲ မလုပ္နဲ ကားကို မလုပ္နဲ"
သူက ေျပာေနတာကို သူကိုသယ္ရန္တစ္
ဦးက ထိုးကာ
"ေသမွာ ေတာင္ဥစၥာေခ်ာက္ေနတယ္ မ
ကြာ ဥစၥာေခ်ာက္ခ်က္အုံး ေသစမ္း"
တစ္ေယာက္က သူကို ေျခေထာက္ကမ
ျပီ တစ္ေယာက္က ေခါင္းဘက္က သယ္
ကာ အပင္ေနာက္သို့ ပစ္ခ်လိုက္ေတာ့
သည္ ကားေပၚတတ္သူကကားကို ေဘးဘက္ေမာင္းခ်လိုက္ျပီ ဓါတ္ဆီထုတ္
ကာ ျဖန္းလိုက္ျပီ မီးျခစ္ကိုပစ္ထည့္လိုက္
ေတာ့သည္။ ထိုအရာျမင္ကိုျပီ သူေျမျကီး
ေပၚ၌အတင္းရုန္းထ ေပ့မဲ႔သူမထနိုင္ကာ
"အားးးးးးးမလုပ္နဲးးးးးးးးးးဝန္းးးးးးးးးးးးးးးး
မလုပ္ျကပါနဲဗ်ာ ေတာင္းပန္းပါတယ္
ကားေပၚမွာ လူ ရွိ ရွိ အားးးးးး"
သူငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ ေနရင္းနဲ သတိ
ေမ့သြားေတာ့သည္။ ကားက မီးဟုန္းဟုန္း
ေတာက္ေလာင္ က်ြမ္းေနေတာ့သည္။
ထိုလူတစ္ေယာက္က သူအနားလာျပီ
ေမာက္ေနေသာ သူကို ေဆာင့္ကန္ကာ
ပလက္လန္လိုက္သည္ နွာေခါင္းကိုစမ္း
လိုက္ျပီ
"ေသျပီထင္တယ္ ဒါနဲကားေပၚမွာလူရွိ
ေနလား"
"ငါမေတြ႕မိဘူး"
"ဟုတ္လား ဒါဆို လစ္ရေအာင္.ဒီမျကာ
ျကာေန လိုမရဘူး ဟို ညီဘြားဆီဖုန္းလိုက္
အလုပ္ျပီလိုေျပာလိုက္ ရိုက္ခိုင္းတဲ႔လူ
ေသျပီလိုပါ ေျပာလိုက္ ငါတို့ ရန္ကုန္ျပန္
လာျပီပိုက္ဆံအခု ယူမယ္ "
သုူတို့ လည္လမ္းရဲ႕ ခပ္ေဝးေဝးတြင္ သူတို့ကား ရပ္ထားသျဖင့္ ကားဆီသို ့ ေျပး
ျကေတာ့သည္။ ေနထက္ကေတာ့ အပင္
အေနာက္ ေျမျပင္တြင္ သတိေတာင္မရွိ
ေတာ့ပါ ကားလည္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္
ေလာင္ က်ြမ္းကာ တစ္ခုျပီတစ္ခုေပါက္
ကြဲေလေတာ့သည္။
အပိုင္း(17)ျပီ၏စာဖက္သူမ်ားအားေလး
စားလ်ွက္
စာေရးသူ…လင္းသုခ
Post a Comment