မင္းသမီးေလးရဲ႕အိမ္မက္
………………………………………
အပိုင္း(12)
မနက္ျကေတာ့သူမအလုပ္သြားရန္ ရစ္သီ
ရစ္သီလုပ္ေနသျဖင့္ အေမျဖစ္သူက
"ညည္းအလုပ္မသြားဘူးလား"
အကိုက
"သူအလုပ္မသြားရင္ ေနထက္နွင့္သူျပ
သာနာတတ္လိမ့္မယ္"
သူမက
"သြားမွေပါ့ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ အေမက
လဲ"
"သြားမယ္ဆိုရင္လည္ျပင္ေတာ့ေလ ဘယ္အခ်ိန္ရွိေနျပီလဲ"
"ျပင္မွာေပါ့ အေမကလဲ အားေနရင္ဝန္းကို
ေအာ္ေနတာဘဲ"
"ဒီေကာင္မေလးေတာ့ေလ ရူးသလိုလို
ေပါသလိုလိုနဲ ငါ့တစ္စက္မွျကည့္လိုကိုမ
ရဘူး မိဝန္း နင္အခ်ိဳးနင္ျပင္အုံး ကေလး
လုိလုပ္ေနရမယ္အရြယ္မဟုတ္ဘူး ဘယ့္
နွဲ သူေအာက္မွအငယ္ရွိေသးတယ္ ငါ့သ
ရဖီကိုေတာင္ သူ့ေလာက္မေျပာရဘူး သူ
ျကမွေအာ္ေအာ္ေနရတယ္ သြား…သြားျပင္
ေတာ့"
"ဟုတ္"
မ်က္နွာေလးစူပုတ္က အခန္းထဲသို့ဝင္သြာ
ေတာ့သည္။တစ္ခဏျကာ ျပင္ဆင္ျပီျပန္
ထြက္လာခဲ႔သည္။ အကိုကအလုပ္သြား
ရန္ေစာင့္ေနသျဖင့္ သူမခပ္ျမန္ျမန္ေလး
လာလိုက္ေတာ့သည္။သူမနွင့္သက္မင္း
တို့ ကုမၸဏီသို့လာျကေတာ့သည္။
ကုမၸဏီသို့ေရာက္ေတာ့ သူမနွင့္သက္
မင္းတို့ ကိုယ့္ဌာနဆီသို့ ကိုယ္လာျက
ေတာ့သည္ သူမကတစ္ေယာက္တည္း
စာရင္းဖိုင္မ်ားကတစ္ဖက္ အိပ္ကတစ္
ဖက္နွင့္ရႈပ္ယွက္ခက္ေနခ်ိန္ ရုတ္တရပ္
သတိမထားမိဘဲ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕
လိုက္ရသျဖင့္
"အံမယ္ေလးးးး"
ျပာတိျပာယာနွင့္ ဖိုင္မ်ားျပဳတ္က်ကုန္
ေတာ့သည္။သူကသူမကိုျကည့္ျပီ
"ဒါကဘာျဖစ္တာလဲ"
သူမက ဖိုင္ေတြျပန္ေကာက္ယူလိုက္ျပီ
ေခါင္းေလးငုတ္ကမျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္
သြားကာ သူအနားမွာထြက္သ ြားလိုက္သ
ျဖင့္ သူကသူမကိုျကည့္ျပီ
"ရပ္စမ္း ငါနင္႔ကိုေျပာေနတာမျကားဘူး
လား"
သူမက မ်က္နွာခ်ိဳေသြးကာ
"သူေဌးက ဝန္းကိုေျပာေနတာလား"
"ေအာင္မာ ေအာင္မာ ငါနဲနင္ဘဲ ဒီမွာရွိ
တာ နင္ကိုမေျပာလို ငါကဘယ္သရဲကို
သြားေျပာရမလဲ"
"ဟုတ္သား ဝန္းကဘာလုပ္မိျပန္ျပီလဲ"
"ေအာင္မာ မင္းက ခုနကငါကိုေတြ႕ျပီဘာ
လိုလန့္တာလဲ"
"ဟင္ ဘယ္မွာလန့္မိလိုလဲ"
"နင္ဟာေလ ငါကေတြ႕တာေတာင္ လိမ္
ခ်င္ေသးတယ္"
"မဟုတ္ပါဘူး ရုတ္တရပ္ဆိုေတာ့ လန့္
သြားတာ"
"ထားပါေတာ့ မင္းအခု စာရင္းေတြအား
လုံးျပီသြားျပီလား"
"ျပီျပီ"
"အခုငါစားပြဲေပၚလာတင္"
"ဟုတ္ကဲ႔"
"သြားေတာ့"
သူမမ်က္နွာေလး စူပုတ္ကာ သူကိုေက်ာ
ခိုင္းကာ ဌာနသို့ေလ်ွာက္လာေတာ့သည္။
ဌာနသို့ေရာက္ေတာ့ သူမက မ်က္နွာေလး
စူပုတ္ကာဝင္လာ သျဖင့္ဌာနမွဴးက
"ဝန္း ဘာျဖစ္လာတာလဲ"
"ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ဟိုဘီလူးေပါ့ အခုခ်က္
ခ်င္း စာရင္းလာတင္တဲ႔"
"ဟုတ္လား သြားတင္လိုက္သမီးျမန္ျမန္
ေနာက္ဆို သူျမွားဦးက တို့ဌာနဆီေရာက္
လာလိမ့္မယ္"
"ဟုတ္ကဲ႔"
သူမစိတ္ပ်က္စြာျဖင့္ ပစၥည္းေတြကိုခ်ကာ
ဖိုင္ေတြယူျပီ ဌာနမွထြက္လာခဲ႔ေတာ့သည္
ရုံခန္းေရွ႕သို့ေရာက္ေတာ့ အသက္ကိုဝ
ေအာင္ရွဴထုတ္လိုက္ျပီ သူမတံခါးကို
ေခါက္လိုက္သည္။
"ဝင္လာခဲ႔"
သုူမဝင္လိုက္ရာ
"ေျသာ္ မင္း ငါကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သြား
ေဖ်ာ္ခဲ႔"
သူမရုတ္တရပ္ေျကာင္အမ္အမ္ျဖစ္သြား
ေတာ့သည္။
"ဘယ္သူကေဖ်ာ္ရမွာလဲ"
"မင္းကိုခိုင္းေနတာ"
"ဝန္းမွမသိတာ"
"ဟိုမွေတြ႕လား ဓါတ္ဗူး "
အခန္းခဲ႔ေထာင့္ကို ညႊန္ျပသျဖင့္ သူမျကည့္လိုက္သည္။
"အဲဒီမွာ ေကာ္ဖီထုတ္ပါအဆင္သစ္ရွိ
တယ္ မင္းေဖ်ာ္ျပီ ယူလာယုံဘဲ"
"ဒီေလာက္နီးနီးေလးကို ကိုယ့္ဖာသာကို
မလုပ္ဘူး ငါကိုလာခိုင္းေနေသးတယ္"
"မင္းဘာေျပာတာလဲ"
သူမတိုးတိုးေျပာမိတာ သူျကားသြားသျဖင့္
သူမက
"အခုေဖ်ာ္ေပးမယ္ ၅မိနစ္ဘဲေစာင့္"
သူမေျပး၍ ျပတိျပာယာခြက္ကိုယူကာ
ေအာက္ခံပန္ကန္းျပာကို တိုက္မိကာ
"ခြမ္းးးး"
"မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ"
"အားး သြားျပီ"
သူက ထိုင္ရာမွထရပ္ကာ
"မင္းဒီေလာက္ေလးေတာင္ မင္းဂရုမစိုက္
တတ္ဘူးလား"
"အခုသိမ္းလိုက္မယ္ "
"မင္းကေတာ့"
သူမအကြဲစေလးမ်ားကိုေကာက္ေတာ့
သည္။ ေကာက္ေနရင္း
"အားးး"
"ဘာျဖစ္ျပန္ျပီလဲ"
သူက သူမနားမွာထိုင္လိုက္ကာ သူလက္
ကို ဆြဲကာျကည့္လိုက္သည္။
"တစ္ခုလုပ္ရင္တစ္ခုျဖစ္ေတာ့ တာဘဲ
မင္းကေတာ့ ထေတာ့"
လက္ညိႈးထိပ္ေလး ရွသြားသျဖင့္ သူက
ဆက္မလုပ္ခိုင္းေတာ့ပါ။ သူအထိုင္ဖုန္း
ကိုခလုတ္နိမ့္လိုက္ျပီ
"ေဒၚျမဝင္း အခုလာခဲ႔ပါ ရုံခန္းကို"
သူမလန့္သြားကာ
"သူေဌး ဝန္းဘာမွမျဖစ္ေတာ့ဘူး အမိႈက္
ျပန္သိမ္းလိုက္ပါ့မယ္ ေကာ္ဖီလည္ေဖ်ာ္
ေပးမယ္ေနာ္ စာရင္းyေတြလည္အမ်ားျကီး
ကို ျမန္ျမန္ျပီေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ေနာ္"
"မင္းလက္ေပး"
သူက အနာကပ္ပလာစတာကို သူအံဆြဲ
ကာေနထုတ္လိုက္ျပီ
"ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး နဲနဲေလးဘဲထိ
တာ သူေဌးေျပာစကားလည္နားေထာင္
ပါ့မယ္ ဝန္းကိုေလး"
သူက သူမစကားေျပာေနတာကို စိတ္
မရွည္ဟန္ျဖင့္ သူမလက္ကိုဆြဲယူကာ
အနာကပ္ပလာစတာ ကိုကပ္ေပးလိုက္
သည္။ခဏျကာေဒၚျမဝင္ကေရာက္လာ
ေတာ့သည္။
"သူေဌး ဘာခိုင္းစရာရွိလိုလဲ"
သူမကသူလက္ကိုဖမ္းဆြဲလိုက္ျပီ မ်က္နွာ
ေလးမဲ႔ကာ ေခါင္းေလးခါျပျပီ
"ေတာင္းပန္းပါတယ္ သန့္ရွင္းေရးျပန္
မလုပ္ခိုင္းပါနဲ ေနာ္ ေနာ္"
သူက သူမစကားေျကာင့္ျပဳံးမိကာ
"ငါ့စကားနားေထာင္းမလား"
"အင္း"
သူမကေခါင္းေလးျငိမ့္ကာ
"ငါကိုျပန္မေျပာရဘူးေနာ္"
"အင္း"
"ေသခ်ာလား"
"ေသခ်ာတယ္"
သူကသူမရဲ႕ခ်စ္စရာအမူအယာကို ျကည့္
ျပီ ျပဳံးကာ
"ေဒၚျမဝင္း အဲဒီမွာ ကြဲသြားတာ သိမ္း
လိုက္ေတာ့ "
"ဟုတ္ကဲ႔သူေဌး"
သူက သူမကို
"ကယ္ရျပီ ငါကိုလြတ္ေတာ့ သြားေကာ္ဖီ
သြားေဖ်ာ္ခဲ႔ ထပ္မကြဲေစနဲေနာ္"
သူမက လက္ကိုဆြဲထားရာမွလြတ္ေပး
လိုက္ျပီ
"ဟုတ္"
သူမေကာ္ဖီကိုသြားေဖ်ာ္ေတာ့သည္။ ေဖ်ာ္
ျပီ သူမ သူစားပြဲေပၚ တင္ေပးလိုက္ေတာ့
သည္။ သူက
"မင္းဟာ ေပါေျကာင္ေျကာင္နိုင္တာက
လြဲရင္ စာရင္းလုပ္တာေတာ့ ေတာ္တယ္"
အျပင္မွ တံခါးေခါက္သျဖင့္
"ဘယ္သူလဲ ဝင္လာပါ"
သူမက
"ဟာ မမ"
"ေျသာ္ ဝန္းေလး'
"ပိုးအိမ္"
"မနက္ျဖန္က သဘက္ခါနင္ေမြးေနမွတ္
လား"
"ဟုတ္တယ္ ထိုင္ေလ ပိုးအိမ္ ဝန္းသြား
ေတာ့ အလုပ္သြားလုပ္ေတာ့"
"ဟုတ္ မမသြားျပီေနာ္"
"အင္း ညီမေလး"
ပိုးအိမ္က ထိုင္လိုက္ျပီ
"နင္ကေလးကို ဘာအနိုင္က်င့္ျပန္ျပီလဲ"
"အဲဒါငါ့ကိစၥပါ "
"ထားလိုက္ပါ ငါဝင္မေျပာေတာ့ဘူး သက္
မင္းေတာင္ ဝင္မေျပာတဲ႔ဟာ နင္ကေျပာ
လဲရမွမွမဟုတ္တာ"
"နင္ကလဲဟာ အဲဒါထားလိုက္ပါ ငါေမြးေန႕
အေျကာင္းေျပာရေအာင္"
"အဲဒါေျကာင့္ငါလာခဲ႔တာ"
"ငါေမြးေန့က ကုမၸဏီရဲ႕နွစ္ပတ္လွည္
ေနနဲအတူတူ က်တယ္ ငါဆီဒိုးနားမွာ
ကုမၼဏီရဲ႕နွစ္ပတ္လည္ေန့ေရာ ငါေမြးေန႕
ေရာ တစ္ခါတည္းက်င္းပမယ္"
"နင္က စီးစဥ္ျပီျပီလား"
"အင္း နွစ္တိုင္းလုပ္ေနျကဆိုေတာ့ ဒီနွစ္
လည္ ဆီဒိုးနားမွာဘဲ ခမ္းမယူလိုက္တယ္"
"ဟာမရပါဘူး ငါတို့သုံးေယာက္အတြက္
သီးသန့္လုပ္ေပး"
"အင္းပါ ကြာ ဒါနဲနင္ငါကို ကူညီေပးနိုင္
မလား"
"ဘာကိုလဲ"
"ငါကုမၸဏီ နွစ္ပတ္လည္အတြက္ ဝိုင္းျပီ
ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ဒီနွစ္ပိုစီးကားမလဲ"
"နင္က စီစဥ္ျပီေနျပီဆို"
"သက္မင္းလုပ္ေနတာ ျပီျပီ ကသက္မင္း
ဘဲသိလိမ့္မယ္"
"နင္ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္ခိုင္းစား
သူငယ္ခ်င္းညီမကိုလည္ အနိုင္က်င့္ နင္
ေတာ္ေတာ္ လြန္ေနတယ္"
"နင္မသိပါဘူး ပိုးအိမ္ရယ္"
"အဲဒါ ငါလာေမးတာ ဒါဆိုငါျပန္ေတာ့မယ္
နင္ရဲ႕အလုပ္ခ်ိန္ျကီဆိုေတာ့ "
"အင္း ငါသက္မင္းကို ေျပာလိုက္မယ္ နင္
ကူညီေပးမွာလား"
"အင္း ကူညီေပးမယ္ ဒါေပ့မဲ႔ ဝန္းေလးကို
ေတာ့နင္ ထပ္အနိုင္မက်င့္နဲေနာ္"
"ေအးပါ ငါသိပါတယ္"
"' ဒါဆိုငါသြားျပီေနာ္"
"အင္း"
သူမကေျပာျပီ ျပန္သြားေတာ့သည္။ သူက
ေတာ့ ျပဳံးမိေတာ့သည္။ဝန္း ဝန္း မင္းကေတာ္ေတာ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔
ေကာင္းမေလးဘဲ သူေတြးကာျပဳံလိုက္
မိေတာ့သည္။
သူမဌာနထဲကိုဝင္လာေတာ့ အားလုံးက
ဝိုင္းျကည့္ေနျကေတာ့သည္။ ဌာနမွဴက
အနားကပ္လာျပီ
"ဝန္း အဆင္ေျပတယ္မွတ္လား"
"ဟုတ္ကဲ႔ေျပပါတယ္"
"ေဟးးးးးးးေျပတယ္တဲ႔ ငါတို့ လြတ္လပ္ျပီ"
အားလုံးရဲ႕ေအာ္သံေျကာင့္ သူမလန့္သြား
ေတာ့သည္။
"ဘာ ျဖစ္ျကတာလဲ ဌာနမွဴး"
"ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ဒီစေန ကုမၸဏီ နွစ္ပတ္
လည္ရွိတယ္ေလ"
"ဟုတ္လား"
"ဟုတ္တယ္ ဒီနွစ္တစ္နွစ္လုံးမွာ ဘာအမွားယြင္းမွမရွိတဲ ဌာနတစ္ခုလုံးကို
သူေဌးက ေဘာ့နပ္ ေတြေပးမယ္"
"'ရွင္ ဟုတ္လားး"
"ဟုတ္တယ္ သမီး ကယ္ကယ္ အလုပ္
ေလးေတြစလုပ္ျကရေအာင္ကေလးတို့"
"Ok ဘိုးေတာ္ျကီး"
"ကယ္သမီးလည္ သြားထိုင္ေတာ့ "
"ဟုတ္ကဲ႔"
သူမ ရဲ႕ေနရာစားပြဲမွာသို့ သြားထိုင္လိုက္
ေတာ့သည္။ ျပီေတာ့ စာရင္းေတြကိုစလုပ္
ေလေတာ့သည္။
အပိုင္း(12)ျပီ၏စာဖတ္သူမ်ားအားေလး
စားလ်က္
စာေရးသူ…လင္းသုခ
Post a Comment