မင္‌းသမီ‌ေလးရဲ႕ အိမ္‌မက္‌ ၅

မင္းသမီးေလးရဲ႕အိမ္မက္
……………………………………
                       အပိုင္း(5)
ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္အိမ္သို့အတူ ျပန္
ေရာက္လာျကသည္။အေမျဖစ္သူက သူမ
အေျကာင္းသိ၍အလုပ္၌ အဆင္ေျပပါ့မ
လားဟုစိုးရိမ္းစြာျဖင့္ သက္မင္းေနာင္ကို
ေမးလိုက္သည္။
"သား သားညီမ အလုပ္မွအဆင္ေျပရဲ႕
လား"
"ေျပပါတယ္အေမ "
သူမက အေမက အကိုျဖစ္သူကိုတီးတိုး
ေမးေနသည္ကို အိမ္ထဲမွထြက္လာရာ
ျကားသျဖင့္
"ဝန္းကေတာ့မေျပဘူး"
"အမယ္ေလးဟယ္ ညည္းကေတာ့ေျပဖို့
ကိုမရွိတာ ညည္းအေျကာင္းမသိရင္ခက္
မယ္"
"ဟာအေမကလည္တစ္ကယ္ေျပာတယ္
ဟာကို"
အကိုျဖစ္သူက သူမကိုခ်က္ခ်င္းအေနာက္
သို့ ဆြဲေခၚသြား၍
"အေမသားသူကိုေျပာစရာရွိတယ္ ခဏ
ေနာ္ လာခဲ႔ဦးနင္"
သူမကလိုက္လာျပီ
"ဘာလုပ္မလိုလဲေျပာ"
"နင္အေမကို သန့္ရွင္းေရးလုပ္ေနရတာ
မေျပာနဲေနာ္"
"ေျပာမွဘဲ"
"ငါကမေျပာနဲလိုေျပာတာကို အေမတို့ကို
နင္ေျကာင့္စိတ္ညစ္ေအာင္လုပ္မလိုလား"
"အဲဒီသူေဌးလူယုတ္မာက ဘာလိုသန့္
ရွင္းေရးလုပ္ခိုင္းတာလဲ"
"နင္ကေစာက္ခြက္မာတာကို ဘာလိုျပန္
ေျပာလဲ"
"ေျပာမွာေပါ့ သူအနိုင္က်င့္တာကိုခံစရာ
လား"
"နင္ဟာေလ နင္လည္မွားေသးတယ္ နင္
ဘဲျပန္ေျပာေနတယ္ ေတာ္ျပီနင္နဲစကား
ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး အေဖကိုေရာ အေမ့
ကိုေရာ နင္ကုမၸဏီမွသန့္ရွင္းလုပ္ရတယ္
လိုမေျပာနဲ ျကားလား ဒါဘဲသြားေတာ့"
"သြားမွာပါ အိမ္ေရာက္ရင္အကိုကအနိုင္
က်င့္ ကုမၸဏီေရာက္ရင္ ဟိုဘီးလူးက အနိုင္က်င့္ ငါ့ဘဝေတာ့ သြားပါျပီ သုံးစား
လို မရေတာ့ဘူး မင္းသားးးေလးးေရးးငါ့
ကိုလာကယ္ပါေတာ့ျမန္ျမန္"
သက္မင္းသူမကိုျကည့္ျပီ ျပဳံးမိသည္။
ဘယ္လိုအရူးမေလးလည္ဟုေတြးမိသည္။
အငယ္မေလးက
"မမ ဘာေတြေအာ္ေနလဲ နားျငီးတယ္
စာက်က္လိုမရဘူး တိတ္တိတ္ေန"
"အမယ္ေလးဟယ္ နင္ကပါတစ္မ်ိဳး အကို
နွစ္မ်ိး ဟိုဘီးလူးကဆယ္မ်ိဳး ငါေတာ့ေသ
ျပီ တိတ္တိတ္ေနပါ့မယ္ဟ အမယ္ေလး
ရယ္ ေပါက္ကြဲတာေတာင္ ေအးေဆး
မေပါက္ကြဲရဘူး ငါ့နဲအျဖစ္ဆိုးလိုက္တာ"
"ဘယ္က ဘီးလူးကပါလာရတာတုန္း မင္း
သားေလး မဟုတ္ေတာ့ဘူးလား ဘီးလူးကိုေျပာင္း ျကိုက္သြားျပီးလား"
"ဘာ ေသေတာင္မေျပာင္းဘူး သြားစမ္း
နင္စာနင္သြားက်က္ ခဏျကာ ဂိုက္ဆရာ
မေရာက္လာေတာ့မယ္ သြား သြား သြား
သြားစမ္း အားရုံလာမေနာက္နဲ ညစ္ေန
တာေနာ္ ေသသြားမယ္"
"သိပါတယ္ မမ မေျပာလည္သိပါတယ္ စာက်က္မွာပါ မမသာမဆူနဲ"
"ေအးပါဟယ္ မဆူေတာ့ပါဘူး"
သူစိတ္ပ်က္စြာျဖင့္ သူအခန္းထဲဝင္သြား
ေတာ့သည္။
"ဟူးးးးးး"
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ဘီယာဘားမွေတြ႕ျပီ
ေျခာက္နာရီထိုးေနျပီမို့ အိမ္ျပန္ရန္ ဘားမွာထြက္လာသည္ ကားေပၚတတ္ရန္ ခ်ိန္လိုက္ခ်ိန္ ဖုန္းလာသျဖင့္
"ဟဲလို ဘယ္သူပါလဲ"
တစ္ဖက္မွ
"ေနေကာင္းရဲ႕လား ေန"
သူအသံကို နားေထာင္လိုက္မွာ
"ပိုးအိမ္လား"
"နင္က ဘယ္ဆိုလို့လဲ ငါအသံကိုမွတ္မိ
သားဘဲ"
"နင့္ဘယ္တုန္းက ျပန္ေရာက္တာလဲ"
"အင္း မနက္က"
"ငါဖုန္းနံပါတ္ဘယ္လိုသိလဲ"
"နင္ဖုန္းနံပါတ္က ဘာမ်ားခက္ခဲလိုလဲ နင့္
လိုလုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္
မ်ားဟာ ငါအသိေတြ ဒီေလာက္မ်ားတာ"
"ေအးပါ နင္ျမန္မာနိုင္ငံကထြက္သြားတာ
ငါးနွစ္ရွိျပီေနာ္"
"ဝါးးနင့္က မွတ္မိသားဘဲ ငါေပ်ာ္ရမလား"
"မေလွာင္ပါနဲ ပိုုးအိမ္ နင္ျပန္ေရာက္ေန
တာကို သက္မင္းသိရင္ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္
မွာ"
"နင္ေရာမေပ်ာ္ဘူးလား"
"နင္ကလဲေပ်ာ္တာေပါ့ နင္ကငါ့အတြက္
အလင္းေရာင္ေတြ လမ္းျပေပးတဲ႔ျကယ္
ပြင့္ေလးဘဲဟာ သတိရတယ္ ပိုးအိမ္ ငါ
တစ္ကယ္ေျပာတာ"
"ငါလည္သတိရတာေပါ့ နင္တို့ကို ငါတို့
ေနာက္မွေတြ႕ျကတာေပါ့ သက္မင္းေရာ
ေနေကာင္းလား"
"ေကာင္းပါတယ္ စိတ္ေတာ့ေနမေကာင္း
ဘူးထင္တယ္"
"ဘာျဖစ္လိုလဲ"
"ဒီလိုဘဲေပါ့ ငါနည္းနည္းသူကိုစိတ္ညစ္
ေအာင္လုပ္ထားလိုပါ"
"သူေရာမိန္းမမရေသးဘူးလား"
"ငါ့ေတာင္မိန္းမ မရေသးတဲ႔ဟာ သူကယူ
စရာလားဟာ"
"တစ္ကယ္လား"
"တစ္ကယ္ေျပာေနတာ ဘာလည္နင္က
မယုံဘူးလား နင္ထြက္သြားကတည္းက
ငါတို့က ဒီအတိုင္းဘဲ ဘာမွမေျပာင္းလဲ
ေသးဘူး"
"ဝမ္းသားလိုက္တာဟာ နင္တို့ကအရင္
အတိုင္းဘဲဆိုေတာ့ ငါ့အရမ္းေပ်ာ္သြားျပီ
ငါျမန္မာနိုင္ငံ ျပန္လာရတာမွန္သြားျပီ အ
ရင္လိုဘဲျပန္ေနရေအာင္ဟာ ေနာ္ေန"
"ေအးပါ နင့္သေဘာပါ နင္ေပ်ာ္တယ္ဆို
ျပီတာဘဲ ဟာ"
"ဒါဆို ဒါဘဲေနာ္ မနက္ျဖန္ေတြ႕မယ္ေန"
"ကုမၸဏီကိုလာခဲ႔ ပိုုးအိမ္"
"အင္း သက္မင္းနဲလည္ရန္ျဖစ္စရာေတြ
ရွိေသးတယ္"
"ေအးပါကြာ ဒါဆို ငါဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့
မယ္"
"ok see you tomorrow"
"ok ok good night ပိုးအိမ္"
သူမဖုန္းကို ခ်လိုက္ျပီ ျပဳံးလိုက္သည္ နူတ္
မွလည္
"ေနထက္ေဇာ္ ငါ့နင္အတြက္ ျကယ္တစ္
ပြင့္မျဖစ္ခ်င္ဘူး လတစ္စင္းျဖစ္ခ်င္တယ္
ငါျပန္လာခဲ႔တာ နင္ကိုဆုံးရႈံးသြားရမွာ
ေျကာက္လိုဘဲ ငါ့နင့္ရဲ႕ဇနီးျဖစ္လာေစရ
မယ္ ေန ငါနင္ကို ဟိုငယ္ငယ္ကတည္းက
ခ်စ္ေနခဲ႔တာပါ ဒါကိုနင့္ကမသိခဲ႔တာပါ"
သူမေတြးလိုက္မိေတာ့သည္။
သူကားေပၚတတ္လိုက္ျပီ သူျပဳံးေနမိသည္
သူအရမ္းကို ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနမိေတာ့
သည္။ သူကားကိုေမာင္းနင္ကာ ထြက္
လာလိုက္ေတာ့သည္။
သက္မင္းတစ္ေယာက္အိပ္ရန္ ျပင္လိုက္
ခ်ိန္ ဖုန္းဝင္လာသျဖင့္သူ ကိုင္လိုက္သည္
ဖုန္းစိမ္းျဖစ္ေနသျဖင့္ ဘယ္သူမ်ားလည္
ဟုေတြးလိုက္မိသည္။
"ဟုတ္ကဲ႔အမိန့္ရွိပါ"
"အမိန့္ကေတာ့ရွိတယ္ အခုဘာလုပ္ေန
လဲ"
"ပိုး ပိုးမဟုတ္လား"
" ဟုတ္တယ္ ဦးေလးျကီးေနေကာင္းလား"
"ဝမ္းသားလိုက္တာ ပိုးရယ္ ျပန္လာမယ္
ဆိုျကိုေျပာပါလား ငါလာျကိုမွာေပါ့"
"ေနပါ သူတို့ဖုန္းနံပါတ္ေတြေတာင္ ငါမွာ
မနည္းလိုက္ရွာလိုက္ရတယ္"
"နင္ကလဲဟာ နင္ျပန္လာတာ ေနထက္
သိျပီျပီးလား"
"အင္း ညေန့က ငါဖုန္းဆက္လိုက္တယ္"
"ေျသာ္ နင္ဘယ္အခ်ိန္ကျပန္ေရာက္တာ
လဲ အခုေရာဘာလုပ္ေနလဲ ထမင္းေရာ
စားျပီျပီလား ဟိုမွေနရတာေရာအဆင္
ေျပရဲဲလား "
"ဟာ နင္ကလဲမ်ားလိုက္တာေမးခြန္းေတြ
က ငါအားလုံးအဆင္ေျပတယ္ဟုတ္ျပီ
လား  မနက္ျဖန္ေတြ႕မယ္ အဲဒါလာေျပာ
တာ good night ဒါဘဲ ငါလည္အိပ္ေတာ့
မယ္ နင္လည္အိပ္ေတာ့ နင္ေမးခြန္းေတြ
ထိုင္ေျဖေနရင္ ဒီညမိုးလင္းေတာင္ျပီမွမ
ဟုတ္ဘူး ေတြ႕မွေျပာျပမယ္ ဒါဘဲ ဖုန္း
ခ်ျပီ"
"ေန ေနပါအုံးးဟာ "
ဖုန္းကက်သြားေတာ့သည္။
"ျမန္လိုက္တာ အရင္အတိုင္းဘဲနင္ဘာမွ
လည္မေျပာင္းလဲေသးပါလား ပိုအိမ္ရယ္
ငါနင့္ကို အခုခ်ိန္ထိေစာင့္ေနမိတယ္ နင္
ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမလည္လို့ ငါေစာင့္ေန
မိတယ္ ပိုးရယ္"
သူဖုန္းကို ေဘး၌ခ် အိပ္ယာဝင္လိုက္
ေတာ့သည္ သူရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြလည္တ
ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္သြားသည္ သူဒီည ကိုျမန္
ျမန္ကုန္းဆုံးေစခ်င္မိေတာ့သည္။မနက္
ျဖန္သူမကို ျမင္ခ်င္မိသည္ သုူအိပ္ေပ်ာ္ရန္
အေတာ္ျကိုးစားယူရေတာ့မည္။သက္မင္း
အေတြးေတြနွင့္ ရင္ခုန္သံေတြစည္းခ်က္
က်ေနေတာ့သည္။

အပိုင္း(5)ျပီး၏စာဖတ္သူမ်ားအားေလးစား
လ်ွက္friendေတြကိုတစ္ခုေလာက္မွာပါရ
ေစ လင္းpageရဲ႕postေတြက မတတ္ဘူ
ျဖစ္ေနရင္ pageရဲ႕ Like ေဘးက
following ကိုနိပ့္ျပီ see firstေျပာင္း
လိုက္ပါ တင္တဲ႔ပို့ကို ျမန္ျမန္ဆန္စြာ ျမင္
ရပါလိမ့္မယ္။
                                 လင္းသုခ