မင္းသမီးေလးရဲ႕အိမ္မက္
……………………………
အပိုင္း(4)
မနက္ေရာက္ေတာ့ အကိုျဖစ္သူနဲကုမၸဏီ
လို့ေရာက္လာေတာ့သည္။အကိုျဖစ္သူက
သူမကို ထား၍သူမလုပ္သူလုပ္ရန္ထြက္
သည္ သူမကိုေတာ့ သူေဌးရုံခန္းဆီသို့
သြားခိုင္းသျဖင့္ သူမရုံးခန္းဆီသို့ လာ
ေတာ့သည္။ သူမနည္းနည္းေတာ့စိုးရိမ္း
ေျကာက္ေနသည္ ဝန္းထမ္းေတြကလည္
သူမေတြ႕သျဖင့္ ေစာင္းငဲေစာင္းငဲနွင့္တီး
တိုးေျပာေနျကသည္။ လွည့္ျပန္ရန္လည္
မျဖစ္သျဖင့္ ေရွ့ကိုသာဆက္သြားေနေတာ့
သည္ ရုံခန္းသို့ေရာက္ေတာ့ အျပင္ကေန
တံခါးကိုေခါက္ရန္ျပင္လိုက္ခ်ိန္
"ဝင္လာ တံခါးဖြင့္ထားတယိ"
သူမတစ္ခ်က္ေျကာင္သြားသည္ငါလည္
တံခါးမေခါက္ရေသးဘဲ ဘယ္လိုသိပါလိမ့္
ငါလာတာကို သူမအံျသသြားသည္ တံခါးကိုတြန္း၍ဝင္လိုက္ျပီ သူက
"ေရာက္လာျပီလား"
သူမကမတ္တပ္ေလးရပ္၍သူကေတာ့
စားပြဲေနာက္ကုလားခုံးေပၚထိုင္ေနသည္
"ဟုတ္'
"မင္းကိုဘာလိုအလုပ္ခန့္လည္သိလား"
"'မသိဘူး"
"ေကာင္းတယ္မသိတာ မင္းကိုငါ့အလုပ္
ေပးမယ္ ဘာအလုပ္လည္သိခ်င္လား"
"ဟုတ္ကဲ႔"
"ေကာင္းျပီ ငါ့ေပးမယ္မင္းအတြက္အလုပ္
ကေတာ့ သန့္ရွင္းေရးဘဲ"
"ဘာာာာသန့္ရွင္းေရး မလုပ္ဘူး ျပန္မယ္"
"မလုပ္လိုမရဘူး မင္းလုပ္ကိုလုပ္ရမယ္
မင္းကို ျကည့္မရလိုအလုပ္ခံတာ မင္းကိုယ္မင္းအထင္မျကီးေနနဲ ကုမၸဏီ
တစ္ခုလုံးရဲ႔ သန့္ရွင္းေရးကို ဖုန္တစ္
စက္မွ အမိႈိက္တစ္ခုမွမရွိေအာင္ မင္းသန့္
ရွင္းေရးလုပ္ရမယ္"
"မလုပ္နိုင္ဘူးေနာ္ အိမ္မွေတာင္တံျမတ္
စည္ တစ္ခ်က္မလွဲဘူးတဲ႔ က်ြန္မက ရွင္
ကုမၸဏီမွ သန့္ရွင္းေရးလုပ္ရမယ္ဆိုေတာ့
ေသေတာင္မလုပ္ဘူး နားလည္လား ဘယ့္နွဲ ဘြဲ႕ရတစ္ေယာက္ကိုမ်ား သန့္ရွင္းေရးလုပ္ခိုင္းရတယ္လို့ ရွင္ကုမၸဏီအလုပ္မလုပ္နိုင္ဘူးဘဲ အခု
ဘဲအလုပ္ထြက္မယ္"
"ဘာလဲမင္းကငါ့ အမိန့္ကိုလြန္ဆန္တာ
လား ငါ့ကိုကလန္ေနတာလား"
"ဟုတ္တယ္ လြန္ဆန္တယ္"
"ေကာင္းျပီေလ မင္းမလုပ္ရင္ မင္းရဲ႕
အကို့ငါအလုပ္ျဖဳတ္မယ္"
"ဘာေျပာတယ္ အကိုနဲဘာဆိုင္လိုလဲ"
"ဟုတ္တယ္ ဆိုင္တယ္ မင္းကအကိုအား
ျပီ ငါကိုျပန္ေျပာေနေတာ ငါမင္းအကိုကို
အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ္ အဲဒါလည္မင္း
ေျကာင့္ဘဲ အဓိကကေတာ့ ငါ့ကိုမင္းျပန္
ေျပာတာငါမျကိုက္လိုဘဲ ဘယ္လိုလဲမင္း
လုပ္မွာလား မလုပ္ဘူးလား ျမန္ျမန္ေျပာ
ေနာ္ အခ်ိန္မရွိဘူး မင္းစကားတစ္ခြန္းဟာ
မင္းအကိုပါ အလုပ္ျပဳတ္သြား နိုင္တယ္ စကားကိုေသခ်ာ စဥ္းစားျပီမွေျပာ"
"ရွင္ယုတ္မာတယ္ လူယုတ္မာျကီး မုန္း
လိုက္တာ အနိုင္က်င္တယ္"
သူမမ်က္နွာငိုမဲမဲျဖစ္သြားသည္။သူမ
ေခါင္းကို လက္သီးေလးဆုပ္ျပီ
"မိဝန္း မိဝန္ အိမ္မွဘာမွမလုပ္ရတဲ႔ငါက
အခုေတာ့ ကုမၸဏီမွသန့္ရွင္းေရးတဲ႔
ေကာင္းေသးရဲ႕လားဟဲ မင္းသားေလး
လည္လာမကယ္ဘူး ဒီလူယုတ္မာကနွိပ္
စက္ေတာ့မယ္ အေဖေရးးးကယ္ပါဦးး
ငါဘဝေတာ့ မင္းသမီးေလးမျဖစ္ေတာ့
ဘူးထင္တယ္ အဟင့္ အဟင့္"
"မင္းေခါင္းကိုထုျပီဘာေတြအျကံထုပ္ေန
လဲဟမ္ မင္းအလုပ္လုပ္မွာလား မလုပ္ဘူး
လား"
"လုပ္မယ္ ကိုကို ကိုေတာ့အလုပ္မလုပ္
မထုတ္နဲ ရွင္ကုမၸဏီမွလုပ္ခ်င္လြန္းလို
ေတာ့မထင္နဲ"
"ေကာင္းျပီေလး မင္းငါ့စကားနားေထာင္
ရင္ေတာ့ မင္းအကိုအလုပ္မျပဳတ္ပါဘူး
မင္းရဲအမူအယာအေပၚမွာဘဲမူတည္
တယ္"
သူမမေက်နပ္ပုံျဖင္သူကိုစိုက္ျကည့္ျပီ
"ေတြ႕ဦးမယ္ ေတာ္ေတာ္ေစာက္ခြက္မာ
တဲ႔သူေဌး သြားေလးရာခလုတ္တိုက္ လမ္း
အျပင္ထြက္မိုးျကိဳးပစ္ ကားတိုက္ရင္
ေတာင္ခ်ီးကားတိုက္ျပီေသပါေစ ဟြန္႕"
"မင္းအျကည့္ေတြကိုျပင္လိုက္စမ္း ငါ့ကို
မ်ားမေက်နပ္တဲ႔အျကည့္နဲ"
သူကေျပာျပီ အထိုင္ဖုန္းခလုပ္ကိုနိပ္
လိုက္ျပီ
"ေအာင္ေက်ာ္လား ေဒၚဝင္းကို ငါဆီ
လြတ္လိုက္"
"ဟုတ္ကဲ႔"
သူမကဟိုျကည့္ ဒီျကည့္ျဖင့္လအခန္းကို
မ်က္လုံးေလးဝဲကာျကည့္ေနသည္။သူက
"ခဏေန မင္းကို လုပ္ရမယ္အလုပ္ေတြ
လိုက္ျပေပးလိမ့္မယ္ သူစကားကိုေသ
ခ်ာနားေထာင္ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ငါအဆို
မဆိုနဲ"
"သူေဌးေလးတစ္ခါျဖစ္ရတယ္ဆိုျပီ ေတာ္
ေတာ္ပါဝါျပတာဘဲ"
"ဘာေျပာတယ္မင္း"
သူမေျပာျပီသူမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္
လိုက္သည္ ခဏျကာ အျပင္မွတံခါးေခါက္
သျဖင့္
"ဝင္လာ"
"သူေဌး က်ြန္မကိုဘာခိုင္းဖို့လည္"
"လာေဒၚဝင္း ဒီေကာင္းမေလးကို အခု
ဘဲ သန့္ရွင္းေရးခန့္လိုက္တယ္ အဲဒါ ေဒၚ
ဝင္း ေသေသခ်ာ သင္ေပးလိုက္ ျပီရင္
ခိုင္း သူကို အားအားမထားနဲေနာ္ သူဘာ
မွမလုပ္ဘူး ျမင္ရင္ ခင္ဗ်ားကို အလုပ္
ထုတ္ပစ္မယ္ ျကားလား"
"ဟုတ္ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲသူေဌး"
"ရျပီ သြားျကေတာ့ သူပါေခၚသြား"
"လာသြားမယ္ ကေလးမ"
သူမကသူကိုမ်က္ေစာင္းေလး ထိုးကာ
"ဟြန့္ မုန္းစရာေကာင္းတဲလူ"
ေျပာျပီ ထြက္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။
သူကေတာ့ သူမပုံစံကိုျကည့္ျပီ
"ေတာ္ေတာ္မ်က္နွာမာတာဘဲ ဒီေကာင္
မေလး"
သူမပုံစံကိုျကည့္ျပီ သူစိတ္စိတ္ပ်က္သြား
ေတာ့သည္။
သူမေဒၚဝင္းေနာက္လိုက္လာခဲသည္။
ေဒၚဝင္က သူမကိုသန့္ရွင္းေရးဝတ္စုံေပး
ဝတ္ေတာ့သည္။ သူမေစာက္ခ်ည္
ေအာက္ခ်ည္ျဖင့္ အဝတ္ကိုဝတ္လိုက္
ေတာ့သည္ ေဒၚဝင္းက
"ေရာ့ကေလးမ ဒါနဲ စျကၤလမ္းေတြ ေလ်ွာက္တိုက္ပါ "
ေရပုံးနွင့္ ျကမ္းပြတ္ဒုတ္တံကိုေပးလိုက္
သည္။ သုမကလက္အိပ္ေလးစြပ္လိုက္
သည္။
"ဟုတ္ကဲ႔ "
"လာလိုက္ခဲ႔ ျပေပးမယ္"
"ဟုတ္"
သူမေဒၚဝင္း ေနာက္ကိုလိုက္သြားေတာ့
သည္။
"ဒီမွာေတြ႕လား ဒီလမ္းတစ္ေလ်ွာက္ ကို
လိုက္တိုက္ပါ ဖုန္းတစ္စက္မရွိေစနဲေနာ္"
"ဟူးးးးဟုတ္ကဲ႔ပါ"
"ငါတစ္ျခားမွာလုပ္စရာရွိေသးလို့သြား
လိုက္အုံးမယ္"
သူမေခါင္းေလးကို ျငိမ့္ျပလိုက္သည္
ေဒၚဝင္းကေတာ့သူေျပာျပီ ထြက္သြား
ေတာ့သည္။ သူမ မလုပ္ခ်င္လုပ္ခ်င္ျဖင့္
ျကမ္းျပင္ကို ဖုန္စုပ္စက္နွင့္တိုက္ေတာ့
သည္ အကိုျဖစ္သူက သူမကိုအေဝးမွ
ျကည့္၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္စြာရပ္ျကည့္
ေနေတာ့သည္။ ေနာက္မွ
"သက္မင္း ဘာရက္လုပ္ေနတာလဲ"
"ေျသာ္ သူေဌး"
သူျကည့္လိုက္ရာ
"မင္းညီမကိုျကည့္ျပီ စိတ္မေကာင္းျဖစ္
ေနတာလား"
"သူက အိမ္မွေတာင္ဘာမွလုပ္တာ
မဟုတ္ဘူး မင္းသမီးေလးလိုေနတာ"
"မင္းကလဲကြာ ဒါေျကာင့္မင္းညီမ ဒီေလာက္ဆိုးေနတာေပါ့ စိတ္မေကာင္း
မျဖစ္ပါနဲကြာ ငါသူကိုတစ္ပတ္ဘဲ ခိုင္းမွာ
ပါ"
"ေအးပါကြာ"
"မင္းကိုငါျကည့္တာ သူကိုခ်စ္သားဘဲ
ေနာ္"
"အင္း ငါညီမငယ္က လိမၼာတယ္ ဘာမွ
ေျပာစရာမရွိဘူး သူကေတာ့ငါကိုနပူနစား
ေတာ္ေတာ္လုပ္တယ္ ဘယ္အရာဘဲလုပ္
လုပ္စိတ္မခ်ရဘူး ငါကိုလည္အားကိုးရွာ
တယ္"
"အဲဒါကေတာ့အေသအခ်ာဘဲ မင္း
ေျကာင့္သူကအလုပ္ရကိုရမယ္အေသ
အခ်ာတြက္ျပီလားတာ ငါကိုေတာင္ဆရာ
ျပန္လုပ္သြားေသးတယ္"
"ငါ့ေတာင္းပန္းပါတယ္ကြာ"
"မလိုပါဘူး ရတယ္ စိတ္မပူပါနဲကြာ ငါ့
ခဏဘဲ လုပ္ခိုင္းမွာပါ"
"ေအးပါကြာ ငါ့လုပ္စရာရွိေသးလို သြား
လိုက္အုံးမယ္"
"ေအးပါ"
သူမတစ္ေယာက္ တစ္ေနရာတည္းကို
သား အားထည့္၍ တိုက္ေနေတာ့သည္
သူလည္ သက္မင္းက ထြက္သြားသျဖင့္
သူမဆီသို့ လမ္းေလ်ွာက္လာေတာ့သည္
အနားေရာက္လာေတာ့ သူမဆီကအသံ
ကို တိုးတိုးျဖင့္ ျကားလိုက္ရသည္။
"ဘီးလူးျကီး ေခါင္းဆယ္လုံးရွိတဲ့ ဘီးလူး
ျကီး ေသးစမ္း နင့္ကိုေသေအာင္သတ္
မယ္ ဘီးလူးျကီး ေခါင္းဆယ္လုံးနဲဘီးလူး
ျကီး ေသစမ္း ေသးစမ္း"
သူလည္သူမအနားကပ္ျပီေတာ့
"ေသျပီလား ဘီးလူးက"
သူမကလွည့္မျကည့္ဘဲ
"မေသေသးဘူး သတ္ေနတုန္းဘဲ"
"ဘီးလူးက ဘယ္မွာလဲ"
"ရုံးခန္းထဲမွ ေသစမ္း ေခါင္းဆယ္လုံးနဲ
ဘီးလူးျကီး ေသစမ္း ငါကိုမ်ား သန့္ရွင္း
ေရးလုပ္ခိုင္းတဲ႔ေသစမ္း"
ေျသာ္ ဘီးလူးဆိုတာက ငါ့ကိုေျပာတာ
ကို သူေတြးျပီျပဳံးမိသည္။
"ဘီးလူးက ျကမ္းတိုက္သတ္ယုံနဲမေသ
ဘူး"
"သိတာေပါ့ မေသဘူးဆိုတာေပါ့ ရွင္က
ဘယ္သူလဲ"
သူမေမာ့ျကည့္ လိုက္ရာ
"အမယ္ေလးးးးး"
သူမ လန့္သြားေတာ့သည္။
"ဘာလဲ ငါကဘီးလူးနဲေတာ္ေတာ္တူေန
လိုလား မင္းကို တစ္ေနရာတည္တိုက္
ခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး လမ္းတစ္ေလ်ွာက္
တိုက္ခိုင္းေနတာ နားလည္လား"
"ဟုတ္"
သူကသူမကိုေဟာက္၍ လက္ေလး
ေနာက္ပစ္ျပီ ထြက္သြားေတာ့သည္။
"ေသစမ္း ေသစမ္း မိဝန္း နင္ေသလိုက္
ေတာ့ ဒီလူယုတ္မာနဲမွတိုးရတယ္ လို
အေမေရးးး သမီးကိုလာကယ္ပါ အေဖ
ေရးးးးသမီးကို လာကယ္ပါဟီးးးးးဟီးးး"
သူမ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ခ်က ေအာ္ငို
ေတာ့သည္။
အပိုင္း (4)ျပီး၏စာဖတ္သူမ်ားအားေလး
စားလ်ွက္
စာေရးသူ…လင္းသုခ
Post a Comment